Stichting ASLI
Algemene Stijlleiders, Leraren en Instructeurs

een culturele belangenorganisatie in de Pencak Silat Indonesia

Terug naar verslagen
NOTULEN
Brainstorming d.d. 06 mei 2007 op uitnodiging van dhr. R. Brandt, guru PSO Satria Pusaka, in zijn woning te Roermond.

Aanwezig:
Dewan Sesepuh en stichting ASLI: Bapak Ph.J.C. Tönjes Glr. Sanjoto, namens Stichting ASLI en Dewan Sesepuh,
PSO Satria Pusaka – Bron Silat Melayu Keris Lok 9:
Dhr. R. Brandt (voorzitter en initiatiefnemer)
Dhr. L. Gubbels PSO Satria Pusaka Weert
Dhr. H. Niessen PSO Satria Pusaka Weert
Dhr. M. Tagage PSO Satria Pusaka Geldrop
Dhr. C. Velberg PSO Satria Pusaka Geldrop
Dhr. B. Schörgers PSO Satria Pusaka Roermond

PSHT Venlo – Bron PSHT Madiun
Dhr. W. Timmermans
Dhr. E. Kuntzelaars
Dhr. F. Aelen

P. P. & S. PAMUR Kombinasi Tjimande T.K.K.D.H.B. – Bron Pamur Madura
Dhr. G. Copic  (Tilburg-Eindhoven)
Mevr. drs. M. Govaarts (Tilburg-Eindhoven)

Satria Gaya- Bron PO.Lumajang
Dhr. P. Groot

Dhr. N. Vodegel

Pancasila- Bron PO. Lumajang
Dhr. drs. H.Otgaar
Dhr. D. v.d. Broeke

Pengendalia Daya-Bron PO. Lumajang
Dhr. G. de la Rambelje

Persatuan Satria-Bron Pukulan Betawi
Dhr. T. Gelissen

Afgemeld:
Dhr. C. Bergmans

N.B. De te bespreken onderwerpen in deze vergadering zijn zeer nauw aan elkaar verbonden. Aangezien hierdoor gedurende deze vergadering vaak teruggegrepen werd naar zaken die al eerder aan de orde waren gesteld, zijn deze notulen niet geheel (wel zo veel mogelijk) chronologisch en per onderdeel gerangschikt.

         Openingswoord om 14.15u en uitleg situatie NPSB
De heer R. Brandt opent de bijeenkomst en zet uiteen dat deze is ontstaan uit onvrede met de NPSB (de Nederlandse Pencak Silat Bond). De bezwaren zijn als volgt:
De activiteiten die ondernomen worden zijn altijd boven de rivieren: dit bezorgt verenigingen uit het zuiden steeds enorme reistijden.
Er worden slechts sportwedstrijden georganiseerd. Het cultuuraspect wordt uit het oog verloren.

Vele scholen hebben zich reeds afgemeld bij de NPSB. Hierdoor is de situatie ontstaan dat de wereldorganisatie Persilat met als voorzitter bpk. E. Nalapraya de scholen in Nederland heeft verzocht om zich wederom bij de Bond aan te sluiten. Dit om instemmingsrecht te verkrijgen. Bpk. Tönjes vertelt dat de verenigingen van bpk. Tulalessy en bpk. De Groot aan dit verzoek gehoor hebben gegeven. Zij hebben echter tot op heden nog geen bevestiging gekregen van hun inschrijving bij de bond. Tevens worden de Algemene Ledenvergaderingen keer op keer uitgesteld, waardoor geen beslissingen worden genomen. Dit kost deze verenigingen veel geld. Dhr. Timmermans zegt dat bpk. E. Nalapraya tijdens zijn bezoek aan Indonesië aan hem persoonlijk heeft gevraagd om voorzitter te worden van de NPSB. Dhr. Brandt heeft ook getracht deel te nemen aan de ‘Belgian Open’. Zijn vereniging werd echter geweigerd door dhr. Fredriksz als voorzitter van de NPSB en de Europese Bond, omdat deze geen lid was. Dhr. Copic heeft hetzelfde meegemaakt.

2)     Doelstelling
Het doel van deze bijeenkomst is te komen tot een samenwerking tussen verenigingen uit het zuiden, ongeacht de stijl. Daartoe wordt op deze middag geïnventariseerd wat de situatie is en welke actie ondernomen kan worden. Dhr. Brandt benadrukt dat, indien deze bijeenkomst niets oplevert, hij als initiatiefnemer zich terug zal trekken. Een barrière voor een dergelijke samenwerking kan zijn: de verdeeldheid tussen verschillende pencak silat scholen in hun opvattingen. Dhr. Timmermans wenst in deze context dat het onderwerp ‘mystiek’ hier niet ter sprake gebracht zal worden aangezien dit onenigheid kan veroorzaken. Hij is van mening dat geheimzinnigheid hieromheen getuigt van een gebrek aan kennis.
Ook wordt de onenigheid tussen de verschillende SH-scholen in Nederland genoemd. Dhr. Timmermans zegt dat hij door de Pesilat is gevraagd om deze groeperingen bij elkaar te brengen, maar dat dit een onmogelijke klus is.
Dhr. Brandt stelt voor om een voorstellingsronde te doen (voor de inhoud hiervan: zie bovenstaande lijst van aanwezigen), gedurende welke een discussie ontstaat over de noodzaak van een bron voor elke pencak silat vereniging.

3)     Brondiscussie
Bpk. Tönjes snijdt een heet hangijzer aan, namelijk de noodzaak van een bron als drager van een stijl. Sommige pencak silat beoefenaars zijn nog zoekende. Wat is waar en wat niet? De achtergrond van elke stijl of stroming zou beschreven moeten worden met verwijzing naar de bron in Indonesië. Bpk Tönjes heeft een oplossing voor degenen die nergens aan verbonden zijn. Een bezoek van hem en andere traditionele guru’s aan de school, kan dienen om te bepalen welke stijl het meest passend is bij die school. Hij kan degene die zoekende is in contact brengen met stijlleiders in Indonesië. Dit spreekt met name dhr. De la Rambelje wel aan. Desondanks is hij terughoudend gezien het feit dat hij al vaak teleurgesteld is. Je wordt van het kastje naar de muur gestuurd. Anderen geven aan: “Toch moet je doorzoeken, al is het aan de andere kant van de wereld.”

Representanten van de vereniging Panca Sila geven te kennen dat zij graag hun naam willen behouden. Dhr. Tönjes kan namens de Dewan Sesepuh deze stijl echter niet erkennen omdat deze niet origineel is. Ook zou de naam niet gepast zijn: In Indonesië wordt de naam Panca Sila niet geaccepteerd omdat het de wapenspreuk van het land is. De vereniging heeft de naam gekozen omdat deze is gebaseerd op vijf stijlen en vijf principes. Dhr. Gelissen is van mening dat een traditionele naam de kracht heeft, omdat het een begrip is in Indonesië. Ook zijn vereniging heeft tijdelijk een naamsverandering ondergaan, wegens het feit dat de oorspronkelijke naam (Betawi) een koloniale lading had. Uiteindelijk is de oorspronkelijke naam teruggehaald, aangezien deze zeer bekend was in Indonesië.

Bpk. Tönjes haalt een verhaal aan dat hem in 2002 in Pamekasan, Madura, werd verteld door wijlen bapak Hassan Habudin, stichter van de PAMUR. Bapak Hassan Habudin vertelde bpk. Tönjes dat hij bezocht was door de oprichter van de school Panca Sila uit Helmond, met de vraag of hij de PAMUR stijl van hem kon leren. Bapak Hassan Habudin stelde hem hierop de vraag waarom hij zo moeilijk deed om zo’n eind te reizen, terwijl in Eindhoven de PAMUR gegeven werd. Aldus heeft hij naar Eindhoven verwezen. Vervolgens is Panca Sila naar de plaats Lumajang gegaan. Bpk. Tönjes bevestigt dat hij deze plaats wel kent, omdat het vlakbij zijn geboorteplaats Probolinggo ligt. De oprichter van de school Panca Sila is gestopt, echter enkele leerlingen zijn aanwezig op deze bijeenkomst. Zij gaan nog door met trainen en willen hun oorspronkelijke naam houden.

Bpk. Tönjes vindt het jammer dat sommige scholen niet gebonden zijn aan een traditionele stijl en daardoor niet erkend worden. Misschien is het voor de huidige beoefenaars geen probleem, echter hun nakomelingen kunnen vragen gaan stellen en uiteindelijk geen respons krijgen. Jongeren zoeken vaak later een stuk erkenning. Deze jongeren zouden teleurgesteld worden. Bpk. Tönjes zegt dit zeer te betreuren.

4)     Uitleg Asli en Dewan Guru
De naam ‘Asli’ is een afkorting van Algemene Stijlleiders, Leraren en Instructeurs. De letterlijke Indonesische vertaling van ‘asli’ is ‘zuiver’. Stichting Asli is een culturele belangenvereniging. Deze is opgericht als reactie op het disfunctioneren van de NPSB. Het is bedoeld als verzamelgroep van alle verenigingen die niet content zijn met de NPSB op dit moment en het zou een brugfunctie moeten hebben om de huidige samenstelling van de NPSB te veranderen en hierdoor dus ook het beleid (m.a.w. de voorzitter te ontslaan van al zijn functies). Als alle groepen zich aansluiten bij de Asli, heeft de NPSB geen macht meer, zo is de opvatting van bpk. Tönjes. Ook is de Asli bedoeld om de stijlen zuiver te krijgen. Asli heeft op dit moment zo’n zestien leden.

Binnen de Asli is de Dewan Guru een orgaan van stijlleiders, met als doel: eenheid en al handelend terugdenken naar de wijze die in Indonesië en Maleisië gebruikelijk is.

Op dit moment zijn de activiteiten van de stichting Asli enige tijd gestagneerd. De stichting is in afwachting van een meeting op de Indonesische Ambassade. Deze is enige malen uitgesteld wegens diverse redenen, o.a. de komst van een nieuwe ambassadeur.

Er volgt een gesprek over de namen Pencak en Silat en de betekenis ervan. De guru’s zouden moeten weten of zij aan pencak of silat doen. Bpk. Tönjes geeft hier uitleg. Men besluit tot een pauze met een heerlijke maaltijd: met dank aan de mevrouw des huizes.

(N.B. het antwoord van bpk. Tönjes staat op www.pamurkombinasitjimandetkkdhb.nl en is afgeleid uit het boek van de IPSI en Persilat van de schrijver Notosoejitno. Voor belangstellenden: dit boek is in de Engelse taal te verkrijgen op de Padepokan Pencak Silat Taman Mini, Jakarta of via mevr. Govaarts of bpk. Tönjes gratis in te zien.)

Een ander boek dat tijdens deze bijeenkomst is genoemd, is het boek van Don Dräger.

         Samenwerking vanuit het zuiden
Dhr. Gelissen is van mening dat handelen vanuit winstbejag uit den boze is: Als de leraar stopt met Pencak Silat vanwege het geld, dan is hij de naam leraar niet waard. Ook zou men geen lid mogen zijn van verschillende scholen; m.a.w. het is de bedoeling dat er geen andere bezigheden naast Pencak Silat zijn. Niet iedereen is het ermee eens, want er zijn er slechts enkelen die Pencak Silat zodanig integreren dat het wezenlijk deel uitmaakt van hun leven.

Hoe zou aan de samenwerking vorm gegeven kunnen worden? Er is ondersteuning mogelijk door middel van demonstraties. Dhr. Gelissen oppert zijn bezwaren tegen het filmen gedurende demonstraties, want andere scholen kunnen zo alle bewegingen kopiëren. Dit wordt door alle aanwezigen beaamd, echter dit is niet voor iedereen een probleem. De meeste zijn van mening dat de bewegingen weliswaar gekopieerd kunnen worden, echter de beoefenaar kent dan de essentie niet.

Is het mogelijk om tot een gezamenlijk bandensysteem te komen? Dhr. Brandt geeft te kennen dat bij P.S.O. Satria Pusaka het bandensysteem hetzelfde is als bij andere verdedigingskunsten en vechtsporten, alleen de naam van de graduatie is anders. Dhr. Gelissen meldt dat Pukulan Betawi een ander bandensysteem heeft, volgens het Indonesische systeem. Hij zou het wenselijk vinden als ook andere verenigingen zich hieraan zouden conformeren. Een dergelijk gezamenlijk bandensysteem is echter niet mogelijk, gezien het feit dat verenigingen gebonden zijn aan het systeem van hun eigen stijl in Indonesië. De conclusie is dat bpk. Tönjes dit niet aan de Dewan Guru hoeft voor te leggen.

Er vanuitgaande dat de groep die vandaag aanwezig is een bestaande groep is, zal er een dag georganiseerd worden. Bpk. Tönjes stelt voor dat per zondag vijf groepen hun stijl zullen laten zien in een gehuurde zaal. In eerste instantie om de eenheid te krijgen. Daarna kan overwogen worden door ‘zoekende pesilats’, om de vereniging officieel onder te brengen binnen een bestaande stijl. Degenen die geen papieren (statuten) hebben, kunnen hiermee worden geholpen door de Dewan Sesepuh en Dewan Guru. Bpk. Tönjes benadrukt dat we naar zijn visie de samenwerking met het noorden niet moeten afkappen. Ook zij zijn welkom, want Stichting Asli is opgericht om alle alirans die uit de bond zijn op te nemen.

Sommigen geven hun voorkeur aan wedstrijden of het organiseren van een sparring via bestaande regels. Dhr. Brandt brengt als idee in om de seni te integreren doordat de verschillende partijen vóór de wedstrijd een kembangan laten zien, waarvoor ze ook punten kunnen scoren. Dit om te voorkomen dat er geen stijl te zien is.

Dhr. Gelissen is voorstander van een gezamenlijke training en het uitproberen/ uitwisselen van technieken. Mevr. Govaarts en dhr. Copic uiten hun bezwaren hiertegen, i.v.m. het zuiver houden van de stijlen en het niet uit handen willen geven van verdedigingstechnieken. Dhr. Gelissen antwoordt dat hij ter plekke technieken zal geven die niet de basis zijn van de stijl om de broederschap te verkrijgen. Mevr. Govaarts en dhr. Copic vinden een demonstratie (hoe klein ook, desnoods een stukje training) het meest passend om kennis te vernemen van de stijlen. Ook is het mogelijk om gezamenlijk te badmintonnen, poco poco te dansen, etc. in het kader van broederschap. Dhr. Gelissen nodigt iedereen uit om op 2 juni bij zijn vereniging een tocht te lopen die hij elk jaar organiseert als mentale training voor zijn studenten. De tocht is 30 km lang en dient in eerste instantie op blote voeten gelopen te worden.

Uiteindelijk wordt het besluit genomen om een zaal in Eindhoven te huren. Dhr. Brandt zal dit samen met de leden van P. P. & S. PAMUR Kombinasi Tjimande (dhr. Copic en mevr. Govaarts) organiseren, in samenwerking met Stichting Asli. De communicatie zal per e-mail verlopen. Wat er precies zal plaatsvinden en hoe, zullen de aanwezigen nog horen. Ook dhr. Bovelander uit Veldhoven zal hierbij betrokken worden, aangezien hij de Indonesische cultuur ter plaatse heeft bestudeerd en als Internationaal Scheidsrechter de papieren en organisatorische know-how heeft om activiteiten op te zetten.

Afsluiting om 18.15u.
Bpk. Tönjes dankt alle aanwezigen en benadrukt dat hij het geweldig vindt dat allen de Pencak Silat beoefenen. Hij vraagt aandacht om te trachten vanuit de bril van een Indonesiër te bekijken wat Pencak Silat is, en dit niet vanuit westercentrisch oogpunt te benaderen. En om kennis te ontwikkelen omtrent details, zoals Indonesische titels (dat de titel Maha Guru bijvoorbeeld slechts voorbehouden is aan de zittende president van Indonesië), etc.

Ook belooft bpk. Tönjes de uitkomsten van deze middag te bespreken met de ambassadeur van Indonesië en met de Dewan Sesepuh en de Dewan Guru en op deze wijze te trachten om Noord en Zuid wederom bij elkaar te brengen.
Terug naar verslagen