Stichting ASLI
Algemene Stijlleiders, Leraren en Instructeurs

een culturele belangenorganisatie in de Pencak Silat Indonesia

Home
 
Bestuur
 
Pencak & Silat
 
Verslagen
 
Agenda
 
Contact
 
Links
 
Boek

Wat is Pencak Silat
Pencak Silat is een verzamelnaam voor de traditionele verdedigingskunsten uit IndonesiŽ. Het volk van IndonesiŽ heeft gedurende honderden jaren deze verdedigingskunsten ontwikkeld om zich te kunnen verdedigen tegen indringers. Omdat IndonesiŽ een groot archipel is dat bestaat uit duizenden als aan een ketting geregen eilanden, waren de bewoners kwetsbaar voor indringers van buiten. Er is tot op heden een grote verscheidenheid aan culturen in het land. Het wordt bevolkt door verschillende rassen, die waarschijnlijk zijn gekomen tijdens de grote immigratiegolven in de jaartelling 2500 to 1000 jaar voor Christus. Om deze reden kan gesproken worden van verdedigingskunsten. Elk gebied in IndonesiŽ ontwikkelde haar eigen verdedigingkunst. Het is niet juist om te spreken van een vechtsport of vechtkunst, omdat Pencak Silat zuiver voor verdedigingsdoeleinden werd gebruikt.

Omdat de verdedigingstactieken door de tijd heen in verschillende gebieden zijn ontstaan, kan niet precies worden vastgesteld wat het begin was. Sinds de vijfde eeuw na Christus waren er Hindoe koninkrijken in IndonesiŽ. Deze werden voortgezet door koninkrijken van het Boeddhisme en de Islam. Uiteraard hadden volkeren van buiten IndonesiŽ invloed op de ontwikkeling van de verdedigingskunsten. Omdat deze volkeren het land binnenkwamen, kregen de bewoners kennis van hun technieken. Zo hebben de technieken van de Kuntao, tegenwoordig bekend onder de naam Kungfu, invloed gehad. Er kan zelfs gezegd worden

dat Pencak Silat nagenoeg gelijk is aan Kung Fu. Het verschil is dat de IndonesiŽrs lage standen gebruiken, omdat het land bergachtig is: met behulp van de lage standen kan men zich bijvoorbeeld verschuilen, of een val opvangen. De Chinezen echter zijn vanuit hun eigen land gewend aan vlakke oppervlakten, waardoor zij hoger staan in een gevecht, hetgeen er statischer uitziet.

De verdedigingskunsten van IndonesiŽ werden ontwikkeld in de hoofdsteden als culturele centra en verbreidden zich door de hele koninklijke territoria. Toen de regio's onder autoriteit stonden van de Westerse koloniale machten, waren de opleidingen in de zelfverdegingingskunst verboden. Zij werden namelijk gezien als middel om de nationale geest te ontwikkelen. Gedurende de Japanse bezetting stond de koloniale regering het volk toe om hun cultuur vrij te ontwikkelen. De bedoeling was om de steun van de IndonesiŽrs te krijgen in de strijd. Het werkte echter tegen hen, want de verdedigingskunsten hadden een geheime, maar zeer belangrijke rol in de bevrijding van IndonesiŽ.


Tegenwoordig telt IndonesiŽ meer dan 130 miljoen inwoners en kan het verdeeld worden in minstens tien belangrijke etnische groepen. Alhoewel elke groep een eigen godsdienst, taal en gebruik heeft, spreekt vrijwel iedereen de officiŽle taal, de Bahasa Indonesia. Deze taal is vergelijkbaar met het AN (het algemeen Nederlands).

Dat de mensen in IndonesiŽ verschillende afkomsten hebben, wordt weergegeven in de wapenspreuk van het land: ďBhinneka Tunggal IkaĒ. Dit betekent, vrij vertaald, ĎEenheid in verscheidenheidí. Om de wapenspreuk tot uiting te laten komen, zijn sinds 1948 de verdedigingskunsten verenigd onder de naam Pencak Silat, waarbij elke kunst de eigen identiteit behoudt. De Indonesische Pencak Silat Bond werd opgericht onder de naam IPSI (Ikatan Pencak Silat Indonesia).

Wat betekent Pencak Silat

De term Pencak Silat is dus een verzamelnaam van de Indonesische verdedigingskunst (in het Indonesisch Beladiri genaamd). Deze bestaat uit honderden stromingen (aliran) en duizenden stijlen (bentuk of gaya). Pencak en Silat zijn verschillende begrippen. Pencakkers kennen de Silat niet en andersom.

Het woord Pencak wordt gewoonlijk gebruikt door de inwoners van Midden- en Oost-Java, Madura en Bali. De Silat wordt beoefend door de bevolking in andere Indonesiche en Maleisische streken, zoals West-Java en Sumatra.

Eigenlijk is het dus Pencak en Silat: twee kunsten gecombineerd. De IPSI hanteert echter de verzamelnaam (lumbung) Pencak Silat. Deze combinatie van de woorden Pencak en Silat als ťťn begrip, werd voor het eerst gebruikt op 18 mei 1948, toen de Indonesische Pencak Silat Bond, de IPSI (Ikatan Pencak Silat Indonesia), werd opgericht. Voor die tijd bestonden de namen Pencak en Silat nog niet, en hadden de mensen het over Ďzelfverdedigingí en Ďspelí (Ďmainí). Ze vroegen bijvoorbeeld: ďWat voor spel speel je?ď


Pencak staat voor een stroming of stijl die haar verdedigings- en technieklopen in driehoeksverband uitvoert, al dan niet springend. Zoals in het hanengevecht, dat veel voorkomt in Oost-Java.

De Silat wordt uitgevoerd in een cirkelvorm en maakt gebruik van verschillende dierenstijlen, zoals de tijger, panter, slang en aap. Dieren zoals een tijger en een slang besluipen hun prooi langs de achterkant. Zij maken een cirkelvormige beweging. Omdat de Chinezen in de silatgebieden kwamen en niet in de Pencak gebieden, heeft de Kung Fu alleen op de Silat invloed gehad.

Bij de Silat hoort ook de dans. Een bekende Silat stroming is de Tjimande Tari Kolot, die bovenstaande vereniging beoefent. Deze kunst begint met een inwijding. De dans is een essentieel onderdeel, hieraan kan een Tari Kolot beoefenaar herkend worden.

De identiteit van Pencak Silat als zelfverdedigingssysteem is bepaald door drie principiŽle waarden. De eerste is de cultuur van het volk, hun originele oorsprong en hun waarden. De tweede is de filosofie van de edele geest/ het nobele karakter en de juiste motivatie voor het gebruik van Pencak Silat. De derde waarde is de Pencak Silat zelf, die vier aspecten heeft: mentaliteit-spiritualiteit, zelfverdediging, kunst en sport.
Naar boven